چگونه استراتژی الیزابت هولمز او را میلیاردر کرد
در هر نسل، کار آفرینانی هستند که موفقیتشان سر به فلک می کشد. موفقیت را از ابعاد مختلف می توان بررسی کرد؛ بعضی جنبه مالی آن را مهم تر می دانند، بعضی کاربردی بودن و ...
در دیجیاتو ثبتنام کنید
جهت بهرهمندی و دسترسی به امکانات ویژه و بخشهای مختلف در دیجیاتو عضو ویژه دیجیاتو شوید.
عضویت در دیجیاتوویدئوی مرتبط
در هر نسل، کار آفرینانی هستند که موفقیتشان سر به فلک می کشد. موفقیت را از ابعاد مختلف می توان بررسی کرد؛ بعضی جنبه مالی آن را مهم تر می دانند، بعضی کاربردی بودن و بعضی خدمت کردن به بشر را.
از میان این افراد، یک گروه استثنایی وجود دارد: آن هایی که موفقیت کسب و کارشان جامعه را به گونه ای متأثر می کند که برای همیشه در ذهن مردم باقی مانند. وارن بافت، اپرا وینفری، استیو جابز، بیل گیتس و مارک زاکربرگ تعدادی از انسان های موفق این گروه برتر هستند. این میلیاردرهای خود ساخته، اگر چه به موفقیت رسیدند اما کار را رها نکردند و آن قدر ادامه دادند تا با نیروی نبوغ و خلاقیت خود توانستند جایگاهشان را در تاریخ تثبیت کنند.
الیزابت هولمز جوان نیز این مسیر را در پیش گرفته و استارت آپی که راه اندازه کرده بود، اکنون هدف والای خدمت به بشر را دنبال می کند و به همراه آوردن میلیاردها دلار پول، تنها بخشی از پاداش نیت، نبوغ و پشتکار اوست.
در ادامه با دیجیاتو همراه باشید.
اکثر کار آفرینان عجول هستند و دوست دارند هر چه زودتر استارت آپشان خبرساز شود در حالی که باید چند مرحله دشوار را پشت سر بگذارند: مشتریان باید ایده شما را بخواهند و بخرند، باید جدی گرفته شوید و صنعت به شما توجه کند و در نهایت، برای رشد و پیشرفت به سرمایه گذاران نیاز دارید.
هولمز مانند بسیاری از میلیاردرها یک نابغه است و البته مثل خیلی از آن ها، درس و دانشگاه ها را فدای رسیدن به رویاهایش کرد. زمانی که دبیرستانی بود، خودش زبان ماندارین (چینی) را یاد گرفت و به دانشگاه های چینی، کامپایلرهای ++C را می فروخت. سپس برای تحصیل در رشته مهندسی شیمی به دانشگاه استنفورد رفت. همانجا بود که اولین پتنتش را ثبت کرد و برای تحقیق روی ویروس SARS به سنگاپور رفت.
الیزابت درست پیش از اتمام سال دوم دانشگاه، ترک تحصیل کرد و تصمیم گرفت به دنبال رویاییش یعنی گسترش صنعت بهداشت شخصی برود. تلاش او منجر به ایجاد شرکت ترانوس (Theranos) شد که طی مصاحبه ای با San Jose Mercury News گفت این کمپانی حاصل اشتیاق فراوانش برای ایجاد تحولی بزرگ در دنیا بود.
او 11 سال گذشته را صرف توسعه یک فناوری انقلابی آزمایش خون برای تشخیص بیماری ها تنها با گرفتن یک قطره از نوک انگشت کرد. تصور کنید، می توانید تنها با یک قطره خون در هر کجا که باشید، خودتان هزاران آزمایش را طی یک آزمایش تهیه کنید و البته با بهایی بسیار کم.
آزمایش خون از دهه 60 میلادی دست خوش تغییرات آنچنانی نشده بود و هولمز توانست راهی برای دگرگون کردن این صنعت بیابد ضمن این که به انسان ها نیز خدمت کند.
هولمز سیاست داشت و صدایش را در نیاورد. بر خلاف اکثر استارت آپ های فعلی، او نیامد در کوچه و خیابان ایده اش را جار بزند. او از تیم روابط عمومی بی بهره بود و تحت پوشش رسانه ای نیز قرار نداشت به طوری که تا زمانی که جزو لیست 40 شخصیت برتر زیر 40 سال فوربس قرار نگرفت، تقریباً کسی او را نمی شناخت.
او در سال 2006 نیز جزو لیست 30 شخصیت برتر زیر 30 سال Inc.com قرار گرفت اما خودش شرایط را به گونه ای مدیریت کرد که نامش چندان مطرح نشود. وی دید گسترده ای داشت و چشم اندازه آینده را برای خود ترسیم نموده بود. هولمز با جلوگیری از مطرح شدن نامش، می کوشید از رسیدن رقبایش پیش از ایجاد این بازار جدید و راه اندازی کامل شرکت خودش، جلوگیری کند.
رقیبان الیزابت هولمز شرکت های بزرگی همچون think Quest، LabCorp و دیگر بازیگران صنعت 70 میلیارد دلاری آزمایش خون آمریکا هستند. با این وجود، او از همان ابتدا سر و صدای زیادی ایجاد نکرد؛ به مدت 10 سال پیش از حضور در مقابل عموم، بی سر و صدا و به دور از حاشیه به سازندگی استارت آپ خود پرداخت. هولمز در این مدت توانست تجارتی را خلق کند که اکنون حدود 500 کارمند دارد و لری الیسون (Larry Ellison)، مدیر عامل اوراکل و Draper Fisher در میان سرمایه گذاران آن قرار دارند.
در عصری که سلفی و یوتیوب و بازاریابی اینترنتی و جمع کردن لایک و فالوور در اینترنت بسیار رایج شده، وقتی می بینیم یک کار آفرین جوان به جای این که درگیر این گونه حاشیه ها شود، بیشتر تمرکزش را روی کسب و کارش گذاشته، خرسند می شویم. او در 30 سالگی، مالک 50 درصد سهام شرکت 9 میلیارد دلاری اش است و به نظر می رسد حالا دارد با برنامه وارد فضای عمومی تجارت می شود.
کار کردن با این همه تلاش آن هم به دور از فضای عمومی تجارت، استراتژی عجیبی است اما الیزابت هولمز، جوان ترین میلیاردر خانم دنیا، به خوبی از پس آن برآمده است.
دیدگاهها و نظرات خود را بنویسید
برای گفتگو با کاربران ثبت نام کنید یا وارد حساب کاربری خود شوید.
سلام
آرزوی قلبیمه تولید کننده ی قوی بشم نه واسه خاطر پول یعنی پول کوچیکترین عضوشه
وقتی تو هم سن وسالای خودم می بینم که چه جوونایی دارن زجر نداری می کشن حتی خود من که زندگیم رو پای خودمه و زجر دیگرونو می بینم اما نمیدونم از کجا شروع کنم راهشو پیدا نکردم تا بتونم به ارزوی قلبیم ایجاد یه کارخونه تو هر شهری بزنم کلی خونواده برن سر کار و کاسبی اینجور اروم میشه قلبم.الان که خودم تازه نامزد گرفتم دنبال کارم.خیلی دارم می گردم.خیلی...فقط خدا می دونه چقد درد داره کسایی که کار ندارن چوب نداری می خورن تو این سرزمین وقتی بهش فکر می کنم عذاب می کشم.وقتی به این شخصیت ها نگاه می کنم می پرسم کاش می شد یه راهی بهم نشون می دادن.نمیدونم.ای کاش بی تفاوت بودم ای کاش بی خیال بودم ای کاش فقط به فکر لذتای آنی زندگی بودم.وقتی مث همیشه این فکرا تو ذهنم میچرخه ارامش ندارم.
فقخ خدا می تونه کمکم کنه.
مجرده؟
آقا عماد اگه میشه آیدی kik یا ایمیلت رو برام بفرس...
خودمم صنایع میخونم و دوست دارم بیشتر باهات در ارتباط باشم
kik:supvp2
ایمیل:scvaliant@yahoo.com
یعنی شما مردا کل این مطلبو ,موفقیت این خانمو,پشتکارو تلاششو ول کردید چسبیدید به اینکه مجرده یا متاهل؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
کار این خانم عالیه.همه ماهرکاری که بخوایم میتونیم انجام بدیم
در پاسخ به این که چرا بیشترشون ترک تحصیل کردن باید بگم دانشگاه برای اهدافشون خیلی کوچیکه. یه توصیه به دانشجویان عزیز می کنم که در کنار درسهای دانشگاه درس بخونند. اصولا دانشگاه ها وقت گیرن و بار علمی آنچنانی هم ندارند پس نتیجه اخلاقی اینکه دانشگاه برای مدرک گرفتنه و درس خوندن برای پروش عقل و کمک به یشریت این نظر منه البته استاد های خوب هم خیلی زیاده اما درسی که می دن با تفکرات تو یکسان نیست.ببخشید سرتون درد اوردم انشالله دفعه بعد مردم برای شما مطلب بنویسند،موفق باشید
مجرده یا متاهل؟(خدایا خدایا خدایا مجرد باشه....)
دیجیاتو جان میشه خواهش کنم یه پست بزاری در این رابطه که چطور رها کردن دانشگاه اینقدر روی موفق شدن افراد تاثیر مستقیم داره؟ نه خداییش من نمیفهمم...اون از استیو جابز...بیل گیتس هم که حقوق میخوند ول کرد...مارک زاکربرگ هم که علوم رایانه میخوند همون سال اول ول کرد رفت دنبال فیسبوکش اینم که از این خانمه. د آخه با عقل جور در نمیاد
نمیدونم چرا همشون ترک تحصیل کردن .! :D
اینجا وضعیت برای اینجور ماجرا جویی ها و ریسک ها خیلی سخته, هیچ پشتیبانی نداری. حتی درست حسابی هم اموزش ندیدیم که چه کار باید بکنیم و...
اما
منم یه دوست دارم که با هم رفتیم دانشگاه اون بعد یک سال انصراف داد رفت سربازی و رشته مورد علاقشو دنبال کرد و توی المپیاد و.. جایزه اورد و حتی به مسابقات خارج از کشور هم رفت. الان هم با چند تا از دوستای دیگش یه شرکت خدمات مهندسی خط تولید و رباتیک و ... راه انداخته.
موقع ازدواجش میگه 10 تومن تو جیبش نداشته و الان اجاره نشینه! اما من میشناسمش می دونم چند سال دیگه میشه مثل این خانم , نه به این اندازه اما....... موفق میشه
در حالت کلی کارآفرینی در ایران=پوچ !
(حالا کسی نگه فلانه)