برای اولین بار دانشمندان اعضای بدن را در آزمایشگاه رشد دادند
تا به حال شده یکی از نزدیکان شما دست یا پای خود را در جریان حادثه ای از دست داده باشد و به این فکر کنید که چرا انسان نمی تواند مانند جانوران زنده دیگر ...
تا به حال شده یکی از نزدیکان شما دست یا پای خود را در جریان حادثه ای از دست داده باشد و به این فکر کنید که چرا انسان نمی تواند مانند جانوران زنده دیگر اعضای بدن خود را رشد دهد و به همان حالت اول بازگردد؟ به هر حال، علم و تکنولوژی دوشادوش هم، هر روز در حال پیشرفت اند و شاید چند سال دیگر این اتفاق فراگیر شد.
محققین بیمارستان عمومی ماساچوست طی هفته گذشته نتیجه تحقیقات خود را منتشر کردند. آن ها موفق شدند بازویی یک موش را به طور کامل در آزمایشگاه رشد دهند. یعنی عضلات آن کاملا سر جای خود هستند و رگ های خونی، خون رسانی را به درستی انجام می دهند.
در ادامه با دیجیاتو همراه باشید.
اعضا و جوارح بدن مثل دست و پا، شامل استخوان، عضلات، رگ های خونی، تاندون ها، اعصاب، غضروف ها و رباط ها می شوند و زمانی که قسمتی از بدن به طور کلی حذف می شود، بازسازی ارگانی به این پیچیدگی برای بدن ساده نیست.
برای بازسازی هر کدام از این قسمت ها، ساختار پشتیبان خاصی به نام ماتریک نیازمند است که دکتر هارالد اوت، مدیر دپارتمان جراحی بیمارستان عمومی ماساچوست و نویسنده پژوهش در این مورد توضیحاتی ارائه می دهد: "ما نشان دادیم که می توانیم ماتریکس تمام بافت ها را در حالت ارتباط طبیعی شان با یکدیگر حفظ کنیم تا بتوانیم تمام بافت را در طول زمان احیا کنیم و سیستم عروقی و عضلات را هم رشد دهیم."
عضلات و رگ ها در آزمایشگاه و به وسیله سلول های بنیادی رشد داده شدند و حتی یک مدل از رگ ها به یک موش پیوند زده شد و توانست با رشد در بدن جاندار، آغاز به کار کند. استفاده از ماده ژنتیکی خود فرد باعث می شود امکان پس زدن بافت کاهش یابد و بافت به مدت طولانی کارایی داشته باشد. بیمارانی که بافت جدیدی از یک بدن دیگر دریافت می کنند، تا مدت ها دارو مصرف می کنند تا سیستم ایمنی ضعیف شود. علت این امر، مخالفت سیستم ایمنی بدن با بافت بیگانه است. تا تطبیق کامل عضو با بدن، سیستم ایمنی بدن باید اندکی کم کار شود.
مشکل اصلی در مورد پروژه مذکور این است که دکتر اوت یک کلیه یا قلب پیوند نمی دهد، بلکه یک بخش کامل از بدن با تمام پیچیدگی ها را می خواهد به جاندار زنده متصل کند. بنابراین بافت یک تکه نیست و از چندین قسمت مختلف تشکیل شده.
با ایجاد ماتریکس خنثی این مشکل برطرف می شود. ماتریکس به قسمتی از اندامک میتوکندری گفته می شود که در آن مراحل اکسیداسیون مولکول های آلی صورت می گیرد اما به طور کلی در زیست شناسی، ماتریکس بافتی است که سلول های تخصصی در آن ناحیه قرار گرفته اند.
از تکنیک ماتریکس خنثی برای تولید کلیه، شش (فقط برای حیوانات)، قلب و کبد استفاده شده. اما دانشمندان برای اولین بار توانسته اند بخشی پیچیده از بدن را به طور کامل از این طریق بازسازی کنند.
برای انجام این عمل، محققین دو بازوی جلویی موش را از بدن اش جدا کرده و در محلولی پاک کننده به مدت یک هفته غوطه ور ساختند تا تمام ماده سلولی آن ها از بین رود و تنها بخش عروقی و عصبی سالم باقی بماند. مواد باقی مانده باید پایه و اساس مواد جدید را بنا می کردند.
برای تولید بازوها، ماتریکس به دست آمده در دستگاهی به نام Bioreactor قرار گرفت. بیورآکتورها گونه ای از رآکتورهای شیمیایی هستند که واکنش های زیستی در آن ها شبیه سازی می شود. سلول های عروقی به درون رگ اصلی ورودی به بازو تزریق شد، در حالی که سلول های مولد بازو به غلاف ماتریکسی تزریق شدند تا جایگاه کلی عضله را شکل دهند.
سلول های مولد می توانند منشا تولید یک یا چند مدل سلول باشند و به گونه ای میان سلول های بنیادی و سلول های کاملا تخصصی شده قرار دارند. دستگاه بیورآکتور سپس با یک محلول مغذی پر شد تا سلول های از طریق آن تغذیه کنند. پس از 5 روز، تحریک الکتریکی برای تشکیل بافت عضله آغاز شد.
پس از دو هفته، بافت از بیورآکتور خارج شد و محققین متوجه شدند که رگ ها و عضلات به درستی و در جایگاه خود رشد یافته اند. وقتی تحریک عضلات به وسیله پالس های الکتریکی انجام شد، مشخص گشت که بافت در حدود 80 درصد به نسبت عضلات حیوانات تازه متولد شده فشردگی داشته. سلول های عروقی به حیوان های زنده تزریق شد و به درستی هم کار کرد.
بازویی که از این طریق ساخته شده، نسبت به اندام های پروتزی یک برتری واضح دارد: لازم نیست تمرین کنید و به مغز خود یاد دهید که چگونه عضوی اضافه را کنترل کند. این یک بازوی رباتیک و جداگانه نیست، دقیقا عضوی از بدن شماست و کنترل آن در اختیار کامل سیستم عصبی است. اگر بدن شما نسبت به آن واکنش نشان ندهد و پس نزند، تا آخر عمرتان نیازی به تعویض آن ندارید، مگر اینکه دوباره طی حادثه ای از دست برود. اما بازوهای رباتیک مرتبا باید چک شوند تا کارایی خود را از دست ندهند.
دکتر اوت می گوید حین این عمل، اعصاب از ریشه خود دوباره جوانه زده و احساس و حرکت را باز می یابند. چنین فرآیندی طبیعتا خود به خودی انجام نمی شود بلکه منشا ماتریکس به رشد دوباره کمک می کند.
در حال حاضر، تنها کاری که از دست ما بر می آید آرزوی موفقیت برای دکتر اوت و دیگر محققینی است که در این حوزه فعالیت دارند. شاید به زودی نتوان اندام های از دست رفته را بازیافت اما در آینده این اتفاق امکان پذیر خواهد شد و در چنین روزی، بشریت خواهد خندید.
دیدگاهها و نظرات خود را بنویسید
برای گفتگو با کاربران ثبت نام کنید یا وارد حساب کاربری خود شوید.
با خوندن این مطلب خیلی خوشحال شدم خدا کنه هر چه زودتر به مراحل اجرایی برسه من چند سالیه 3 انگشت دستمو در یه حادثه کاری در دستگاه پرس از دست دادم خدایا به امید تو
یاد سریال هیروز افتادم. کلر بنت :)
عاشق پیشرفت تو زمینه پزشکی ام کاش محققین بتونن راهی برای غلبه بر مرگ پیدا کنن
هر موقع سر انگشت ساختن درسته :D
از نویسنده مقاله و مترجم و دوستانی که نظرات مربوط دادن بسیار ممنونم .... خوندن این مطالب واقعا امیدوار کننده هست ... امید دارم که علم پزشکی به درجه ای از پیشرفت برسه که بتونه خیلی از ضایعات و بیماریها رو کنترل کنه
از این دانشمندا تقاضا دارم داروی جوانی تولید کنن ما عمر جاودان بیابیم که چه شودددددد
این موهای ریخته منو نمی تونن درست کنن منم چه درخواستایی دارم
برو بکار :دی
اگه هنوز ریزش مو داری یه سر به عطاری بزن ببین صابون قهوای تیره رنگ داره !؟؟ که مخصوص ریزش مو هست ! من بعد از استفاده 3 بار ریزش موم کلاً یک دفعه قطع شد و برای همه دوستانم هم خریدم ...
البته اگه هنوز مویی مونده باشه...
کاش میشد با اون دستگاهی که شبیه MRI بود تو فیلم Elysium
آدم جوون میشد و سلامتی بدنش رو بدست میاورد !
ولی افسوس که فعلاً نشدنیه :(
اون چیزی که میفرمایید گل سرشوی هست و حاوی گوگرده و تاثیری نداره
به نظر من زیبا ترین فیلمی که دیدم Elysium
و آینده زمین و مردمش
ديجي جان ... 20 دقیقه پیش یه کامنت زدم ...
بد نیس تاييد کني :|
34 دقیقه ی پیش من زدم فعلا تو صفی داداش
این هم تصویر خانوم دکتر داریس تیلر که برای اولین بار اولین محققی بود که این کارو انجام داد و توانست عضوی از بدن رو در محیط آزمایشگاه به صورت مصنوعی پروزش بده!
درسته که دکتر اوت این اعضا رو پیوند زده روی موش ولی تحقیق اصلی در این مورد توسط خانوم دکتر داریس تیلر انحام شده.
به احترام ایشون باید کلاه از سرمون برداریم :دی
حرف نداره ... اصن امشب خیلی خوبه ... همش خبراي خوب ... HTC hero .... این پست ... اپديتاي سوني(گوشی داداشمه :/ ) ...
_________
این تازه اوله راهه ... مونده کلی حالا تا بشه که رو انسان يا بسته به شرایط میشه حتی برای خیلی از موجودات استفاده کرد البته آدم تو اولویت باشه بهتره :O
___________
اینم نگاه کنين بد نیست
برای انجام یه نوع عمل جراحی مغز شخص نباید بیهوش بشه و گیتار بزنه(حالا هر چی بلده) تا دکتر بدونه در موقع عمل اشکالی در قدرت تصمیم گیری و کنترل عضلات بوجود نمیاد که !
بعضاً به بعضی از مریض میگن از یک بشمار تا فلان ...
یا ازشون سوالم یکنن تا بدونن اون بخش مورد نظری که داره عمل کیشه دچار آسیب شده یا چی... میدونین که هر قسمت از مغر مسئول بخشی از تفکر ماست ! قسمتی برای مموری های قدیم
قسمتی برای یادگیزی زبان ! بخشی برای کنترل عظلات بخشی برای انجام محسبات ریاضی و بخشی هم برای ضمیر ناخوداگاه و ...
برای همین دکتر با ارتباط با ناحیه مورد نظر سوالات یا کارکرد های خاصی رو از بیمار میخواد تا هنگام عمل بدونه آسیبی به مغر نمیرسونه که !
اینم کلیه و شش تولید شده با این تکنولوژی هست(معجره مدرن!)
من میرم از فردا سیگار بکشم 20 سال دیگه سفارش شش میدم :D
با سیگار کشیدن فقط ریه مشکل پیدا نمی کنه
هزار رقم کنسر و مشکلات بعد از یک مدتی پیش میاد که تا 50 سال دیگه هم قابل درمان نیست
این روش ها هم حداقل 3...40 سال زمان میبرند تا به نتیجه برسند و 100 درصد سازگار با بدن باشند و کامل.